yine bişiler buldum ben bi siteye eklediğim yazıyı :) hım tarihinide yazayım 28 temmuz 2011 :))

Bir sandalyenin üzerinde olabildiğince dalgınım, suskunum sürekli aynı noktaya bakııyorum ve
birileri bana dokunmayacak olsa günlerce böyle oturabileceğimi düşünüyorum..

Zihnim öylesine durgun ki sanki düşünme fonksiyonumu kaybetmiş gibiyim aklımdan geçen hiçbir şey yok..Aslında bu içime bir huzur veriyor gibi yerini her ne kadar kederin ve üzüntünün alacağını biliyor olsamda..

Ruhumda biryerlerde , çokca derin bir yerlerde boğulmuş yahut kaybolmuş gibi evlatlık edindiğim duygular..Bilemiyorum sanki yasta gibiyim..

Zihinlerin karmakarışıklığından soyutlanıp kurtulmuş gibi sancılı bir kafa tasının içinde yüzmekten yorulmuş bilmeceler köşelerine geçmiş , artık çözülmekten vazgeçmiş gibi..

Her sabah işe giderken gördüğüm o hep aynı yüzler... aslında onların görünenin dışında içlerinde birer yüzleri daha olduğunu farkediyorum..Kimi zaman iradeleriyle ortaya çıkan kimi zaman irade dışında , dışardaki beni esir alan içerdeki ben ! İnsanlar hangisi olmayı istiyorlar bilemiyorum, bildiğim bir şey varsa eğer o da ikisinden birinin 'İYİ' kavramından uzak olduğudur..

Düşünüyorum da senden bir gün bile ayrı kalmak bir yıllık ömürün avucundan akıp gitmesi gibi..Nasıl derler bilirsin hapishanedekiler hücrede 'bir gün' 'bir ay' gibidir.. Ve ben sen yokken hücreme kapanmış gibiyim ve burada 'bir gün' 'bir yıl' gibi.. aslına bakarsan hücrelerimin herbirine işlenmiş bir ruh olan varlığın hep benimleyken nasıl bu denli sensizim anlayamıyorum!..

Senden kopmak ne kadar keder ve huzursuzluklara yolculuk demek olsa da bunun olmasından kaçamayacağımın farkındayım.

Hücrelerim senden temizlenir mi bilmiyorum ama bu küçük, karanlık yerde seninle mutluyum. Tüm olumsuzluklar , suçlar günahlar , kalp kırıkları , yıkılan hayaller buradan uzak tıpkı , tıpkı bir cennet bahçesi gibi ... Kapının önüne tüm hüzünleri, acıları bırakıp , içerde tek bir acıyla mutlu olmak, bu küçük karanlık hücremde tüm hücrelerimi sarmış olan seni sensiz yaşamak..

Bu bir veda değil bu hiç bir başlangıca sebep olmayacak olan bir SON..